
π. Γεωργίου Λέκκα: ΜΟΝΆΧΟΣ ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΜΌΝΟΣ (ποίημα)
-
Είμαι στα σοβαντίσματα - κάποιος μού κλείνει προσεκτικά τις ρωγμές κι
ετοιμάζεται να με ξαναβάψει. Στο μεταξύ γέμισε κόσμο το σπίτι μ’ όλα τα
φώτα αναμμένα...
Πριν από 1 ημέρα
3 σχόλια:
Μα πάντα και για πάντα, και ερχόμαστε και φεύγουμε.
Η ανάρτηση με τα περιστέρια ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ!
Καλή επιτυχία σε αυτό το blog !!!
υγ1. Ήρθα από τα σχόλια της ιστοσελίδας του Ήσκιου.
υγ2. Αγαπητέ π.κ. ΠΩΣ τα καταφέρνεις τόσα πολλά και καλά; :))
@ Άστρια,
Ευχαριστώ εκ μέρους όλων μας για το πρώτο σχόλιο στο ιστολόγιο των ιστολογίων μας.
Είτε φεύγουμε, είτε ερχόμαστε, στον ίδιο παρονομαστή παραμένουμε!
Έχε χαρά!
ΤΙ ΝΑ ΠΩ ΕΓΩ ....
Η ΘΕΑ ΑΠΟ ΤΟ ΦΙΛΙΣΤΡΙΝΙ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΣ ΟΣΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΟΤΑΝ ΦΕΥΓΩ ΜΕ ΠΙΑΝΕΙ ΤΟ ΓΛΥΚΙ ΜΟΥ
( ΟΠΩΣ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ ) ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΕΡΧΟΜΑΙ.. ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ . ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ .ΕΕΕΕΕ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ,ΖΑΚΥΝΘΙΝΟΣ ΒΕΡΟΣ ΒΛΕΠΕΤΕ Η ΣΠΟΥΡΓΙΤΗΣ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΕΛΛΑΔΑ !!!
Δημοσίευση σχολίου